czwartek, 22 listopada 2018

Tranzyt ISS na tle Ksieżyca

W sobotę 17 listopada udało mi się po raz pierwszy zarejestrować tranzyt ISS na tle tarczy Księżyca. Akurat nie trzeba było nigdzie wyjeżdżać, bo pas tranzytu przebiegał akurat przez Koszalin. Szczerze powiedziawszy nie liczyłem specjalnie na pogodę i nawet się specjalnie nie przygotowywałem. Ale los chciał, że wieczorem Księżyc był widoczny i najwyraźniej nie chciał się schować za żadna chmurę, więc trzeba się było przygotować - wziałem refraktor ED 102/714 na AZ3, jeden okular i lustrzankę i poszedłem na miejscówkę blisko domu (z balkonu niestety nie byłoby widać, bo Ksieżyc zachodził za blok). 
Tranzyt miał być o godzinie 23:02, na miejscu byłem z 10 minut przed. Wystarczajaco, aby się przygotować. Avikować zacząłem wg swojego zegarka w tel. minutę przed, po nieco ponad 2 minutach nagrywanie samo się wyłączyło, bo zabrakło pamięci w aparacie. Patrzyłem przez cały czas w ekran aparatu, niestety nic nie dostrzegłem (podobnie jak w przypadku sierpniowego tranzytu na tle Słońca). Oglądając film na aparacie również. Po powrocie do domu porównałem czas w swoim telefonie z dobrym czasem w TV - się okazało, że mój spieszy się o prawie minutę. Ale i tak wg. moich wyliczeń powinien tranzyt jeszcze złapać. Dopiero po wgraniu na kompa i obejrzeniu filmu na monitorze przez tarczę Księżyca przemknęła mała ciemna plamka. Na tyle słabo widoczna, że oglądając avik później (co prawda już po 2-3 piwach) miałem problemy przez moment problem ze znalezieniem jeszcze raz tego przelotu - musiałem zapamiętać dokładny czas. 
Wyszło aż 15 klatek z przelotu (dla porównania na Słońcu 3), do złożenia wybrałem 5. Foto gotowe:(ED4" i Canon 550D), wersja kolor i BW, oraz  wersja z zaznaczeniem kółkami położenie sondy.






Jak widać szału nie ma, avikowanie Canonem przy ogniskowej 714mm daje za małą skalę, ale i sama ISS jakaś strasznie mało kontrastowa. Ale można odfajkować zaliczenie zjawiska i czekać na kolejne, aby zrobić lepszą wersję :) .

niedziela, 18 listopada 2018

Nowa miejscówka i fotografia DS pod ciemnym niebem

Ostatnio we wtorek 7 listopada ze znajomymi pojechaliśmy przetestować nową miejscówkę, trzeba przyznać, że niebo bardzo ciemne, jedyną wadą jest las przycinający dość sporo zachodniego jak i wschodniego horyzontu. Wziąłem swojego SCT 8" ze świeżo wykonanym odrośnikiem ze starej karimaty i obiektyw Tair. Było trochę wizuala, ale głównie foto. Poniżej fotki M31, M33 i M45 z Canona 550D z Tairem 3R na EQ3-2. Stacki po kilkanaście klatek po 20 sek + darki i biasy:





A także pierwsza próba fotografii mgławic planetarnych (w tym przypadku M57) z dużej ogniskowej 2000mm. Stack kilkunastu klatek z różnymi czasami (od 8 do 20) + darki. Sprzęt: SCT 8" + EQ3-2 + Canon 550D. Problem był z ustawianiem ostrości, wg wizjera nie da się precyzyjnie ustawić, a na podglądzie nie było nic widać (brak jasnych gwiazd w kadrze). 



I na koniec pojedyncze ujęcia, bo już akumulator od napędu montażu się wyczerpywał.

Najpierw z Taira 3R:

Mgławica Płomień ( NGC 2024), obok (na prawo od jasnej gwiazdy Alnitak) majaczy Mgławica IC 434 wraz z Mgławicą Koński Łeb (B33)



Wielka mgławica w Orionie (M42) z różnymi czasami:





I próba kolejnej mgławicy planetarnej - tym razem Eskimos NGC 2392 - niestety też jedna klatka (złapały się tylko 3 w miarę niepojechane, potem już zasilanie padło na amen)


środa, 14 listopada 2018

Mars, Neptun i Tryton

Po dłuższej przerwie spowodowanej wspomnianymi wcześniej problemami z zasilaniem montażu można było powrócić do avikowania i nagrać pierwszego w tym miesiącu Marsa (3.11.2018) Mimo, że planeta była  ze 2x wyżej niż podczas opozycji seeing był bardzo słaby. Najpierw wersja bez barlowa: SCT 8" + kamerka Firefly - tarcza już niestety maleńka. Wersja zwykła + drizzle 1,5x





Fotka z barlowem 2x bez filtrów - wersja normalna + drizzle 1,5x




I fotka RGB (z filtrów 23A (R), 80A (B) i Solar Continuum (G)) - wersja normalna + drizzle 1,5




I poszczególne kanały (na górze wersja normalna, na dole drizzle 1,5x)




Potem zabrałem się za Neptuna - niestety avi nie chciało się zestackować - wrzucam tylko pojedynczą klatkę:



Z lepszym skutkiem wyszło złapanie Trytona - największego Księżyca Neptuna. Foto SCT 8" + Canon 550D. Tryton widoczny jako mała gwiazdka na prawo od Neptuna.





sobota, 10 listopada 2018

Planetoida czaszka ponownie przeleci blisko Ziemi

Po 3 latach od odkrycia 11 listopada (akurat w 100-lecie naszej niepodległości) w pobliżu Ziemi przeleci planetoida 2015 TB145.  Dlaczego piszę o tej planetoidzie, skoro lata ich całkiem sporo. A dlatego:




Nietypowy kształt przypominający ludzką czaszkę nadał popularności planetoidzie i rozbudził umysły spiskowców. Bo jak może być, że planetoida w takim kształcie miała by Ziemię minąć, gdzie uderzenie, gdzie kataklizm ? 



No, ale niestety planetoida znów minie Ziemię i następne zbliżenie do Ziemi nastąpi po 88 latach. Może wtedy uderzy ? 

W każdym razie w tym roku planetoida minie Ziemie w znacznie większej odległości niż w 2015 roku. Niestety jasność słaba - ponad 19 mag. Nie wiem co za armata musiała by być aby to zobaczyć wizualnie, ale i wyzwaniem byłoby zarejestrować ją na foto.

Efemerydy i położenie na stronie:

https://theskylive.com/2015tb145-info

Październikowe DSy, Uran, Neptun i problemy sprzętowe

2 wieczory obserwacyjne 12 i 13 października - na stałej miejscówce tuż za miastem. Wziąłem ze sobą montaż EQ3-2, ED 4" F/7, obiektyw Tair i Canona 550D.

Głownie poświęciłem czas na przegląd wizualny jasnych obiektów DS dla przypomnienia i obserwacji po uprzednim zlokalizowaniu najdalszych planet naszego układu - Urana i Neptuna i troche astrofoto.
Te drugie nie wyszło za bardzo, bo jednej nocki siadły szybko baterie od Canona 550D, a drugiej szybko siadł akumulator od napędu montażu. W tym ostatnim przypadku okazało się, że uszkodziła się wcześniej ładowarka (a dokładniej złącze) do akumulatora (na szczęście już naprawione, ale wyeliminowało mnie przez pewien czas z astrofoto).

DSy dość symbolicznie z Canona 550D i Taira- największa na naszym niebie mgławica planetarna Ślimak (NGC 7293) - stack kilkunastu klatek:



I kilka klatek z M77 i sąsiednią galaktyką... - widoczne na dole zdjęcia (M77 ta jaśniejsza i bardziej zwarta po prawej stronie) - cały kard i crop z samymi galatykami. Na więcej nie pozwolił wspomniany wcześniej akumulator. 




I symbolicznie planety - Uran - pojedyncza klatka - Canon 550D + ED z barlowem 2x: jedyna co wyszła w miarę cała ( i tak jest 75% oryginału):



I Neptun - niestety tylko z Taira wraz z układem okolicznych gwiazd, ale pokazuje jego położenie - już przez miesiąc się nieco zmieniło:


czwartek, 25 października 2018

Chiński Księżyc

Jak donoszą media chińczycy, a dokładniej władze miasta Changdu chcą wprowadzić na orbitę sztuczny Księżyc. A dokładniej satelita odbijający światło słoneczne, mający zastąpić latarnie uliczne oświetlając obszar od 10 do 80 km. Miałby być też 8x jaśniejszy od naturalnego Księżyca. Satelita miałby zostać wyniesiony już w 2020 roku.  

https://wiadomosci.wp.pl/chiny-chca-stworzyc-sztuczny-ksiezyc-bedzie-oswietlal-miejskie-ulice-6307545189156481a



Jak dla mnie to czyste wariactwo. Plus w zasadzie tylko jeden bo zaoszczędziłoby to mnóstwo prądu, dając sporo darmowego światła. Minusów jest znacznie więcej. Obiekt znacznie jaśniejszy (bo aż 8-krotnie od naturalnego Księżyca (zakładam, że chodzi o jasność w pełni), więc noc byłaby znacznie jaśniejsza, mogłoby to negatywnie wpłynąć na biorytm ludzi już nie mówiąc o zwierzętach.
I oczywiście fatalnie dla astronomii, obiekt wysoko na niebie o dużej jasności spowoduje większe zanieczyszczenie światłem niż latarnie. I jeden taki projekt mógłby doprowadzić do kolejnych podobnych.







niedziela, 21 października 2018

DSy z sierpnia

Kilka DSów z sierpnia z jednej sesji na polu i jednej na balkonie. Wszystkie zdjęcia wykonane Canonem 550D i obiektywem Tair 3R 300mm, montaż EQ3-2.  Za obróbkę zabrałem się w ostatnich dniach, wcześniej nie było czasu, bo cały czas miałem materiały do obróbki z foto planetarnego. A tym bardziej, że jeśli chodzi o DSy to musiałem zacząć naukę obróbki (program Pixinsight) praktycznie od zera. 

Na początek  gromady kuliste: M13



M15



M2



M71



Mgławica planetarna Hantle M27



Gromady otwarte: Dzika Kaczka M11:


I M25: